اخبار
 انتشار: 06 بهمن 1392
   مشاهده: 402

  پسماندهاي خانگي اما سمي

 

پسماندهاي خانگي اما سمي

نگهداری مواد سمی در منزل می تواند بالقوه خطرناک باشد، بنابراین به منظور اجتناب از وقوع هر گونه خطر احتمالی، این مواد باید به طور دائم و مستمر مورد بازبینی قرار گیرند.

بر اساس تعریف آژانس بین‌المللی حفاظت از محیط زیست، زباله‌های خطرناک به مواد زائدی اطلاق می‌شود که بالقوه خطرناک هستند یا این‌که می‌توانند موجبات خطر را برای سلامت انسان و دیگر موجودات زنده فراهم کنند.

انواع چسب ها، شیره گیاهی یا لاتکس، رنگ های روغن، تینرهای نقاشی، انواع رنگبرها ازجمله وایتکس، گریس یا روغن اتومبیل، حلال های مخصوص زنگ زدگی، پاک کننده های چوب و فلز، لاک ناخن، استون و دیگر پاک کننده های متعارف، لوازم آرایشی، انواع پاک کننده ها و جلادهنده های سطوح، لوله بازکن ها، فندک های ویژه روشن کردن گاز، انواع آفت کش ها، قارچ کش ها، علف کش ها و حشره کش ها. همچنین مرگ موش، محافظ های چوب، فیلترهای روغن، روغن های مصرف شده، پاک کننده های انژکتور و کاربراتور، ضدیخ ها، باتری های خودرو و دیگر باتری های معمولی، دماسنج های شکسته و داروها، همه از نمونه ترکیبات سمی و خطرناک هستند.

ریختن مواد سمی خطرناک به سطل های زباله معمولی و فاضلاب به هیچ وجه توصیه نمی شود. دفن در حیاط منزل، رها کردن به هر شکل در محیط و سوزاندن می تواند عواقب فاجعه باری در پی داشته باشد.

نگهداری مواد سمی و خطرناک در ظروف عادی از ظروف بازیافتی که در آنها پیشتر مواد خوراکی بوده، به هیچ وجه توصیه نمی شود.

این مواد حتما باید در ظروف ویژه به خود باشند و برچسب آنها به دلیل داشتن کمترین اطلاعات اولیه حفظ شود. شرایط نگهداری این مواد اعم از شرایط نوری و درجه حرارت مناسب بیشتر روی آنها درج شده که باید مورد توجه قرار گیرد.

معمولا نگهداری مواد سمی در شرایط نبود تهویه مناسب یا زیر نور مستقیم خورشید می تواند بسیار خطرناک باشد. نکته مهم دیگر درباره این مواد، اضافه نکردن هر نوع ماده شیمیایی دیگر به آنهاست؛ چراکه با توجه به پیچیدگی واکنش های شیمیایی، احتمال بروز هر گونه حادثه ای در این شرایط دور از ذهن نخواهد بود.

این نوع زباله ها که حاصل دور ریز محصولات تجاری نظیر مایعات پاک کننده و آفت کش ها یا محصولات جانبی پروسه تولید هستند، بیشتر بسادگی تجزیه نمی شوند و به صورت پایدار در محیط باقی می مانند. علاوه بر این در شرایط مساعد بیولوژیکی نیز بیشتر مجال تاخت و تاز بیشتری پیدا می کنند. قابلیت احتراق، خورندگی و خاصیت انفجاری از مهم ترین خواصی است که به این مواد نسبت داده می شود. آلودگی آب های زیرزمینی، آلودگی آب های سطحی به واسطه بازتاب دفع غیرصحیح در مسیل ها و شبکه های جمع آوری فاضلاب، آلودگی هوا، انفجارهای متعدد و تولید گازهای سمی و خطرناک از موارد قابل تاملی درباره آنهاست.

بهترین راه حل برای برخورد با این مواد مطالعه دقیق برچسب روی محصول، جداسازی آنها از دیگر پسماندها و تحویل به مراکز بازیافت است.

 

 

نویسنده خبر: فرشته موسوی
اشتراک گذاری
ثبت امتیاز
نظرات
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.
ارسال نظر جدید
تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
جستجوی اخبار
دسته‌بندی خبرها